Kar değil, şifa yağıyor!

Mikropların aktif halde havada bulunduğu, grip gibi birçok hastalığın kar yağmadığı için çok yayıldığı bildirildi.

Konya Dr. Faruk Sükan Doğum ve Çocuk Hastanesinde görevli, Emziren Anneleri Destekleme ve Aile Sağlığını Koruma Derneği Başkanı Dr. Sema Soysal, kar yağışının olmaması ya da az olması nedeniyle bazı hastalıklara yol açan birçok mikrobun aktif halde havada bulunduğunu, grip gibi birçok hastalığın kar yağmadığı için çok yayıldığını ifade etmiş.
Dr. Sema Soysal'ın bu sözleri, Yaratıcı'nın, herşeyde olduğu gibi karda da pek çok hikmetleri gizlediğine işaret ediyor.
Bizim kul olarak herşeyin hikmetini bilmeyişimiz, o hikmetlerin olmadığını göstermez. Zaman geçtikçe, bilim ilerledikçe bu hikmetler tek tek ortaya çıkmakta, herşeyin hikmetle yaratılmış İlâhî bir sanat eseri olduğu gerçeği ispatlanmaktadır.
İşte kar da böylesi hikmet dolu bir sanat eseridir.
Belki bazen kar yağışı sebebiyle kazalar, çığ gibi felâketler meydana gelebilmektedir ama bütün bunlar genel anlamda tecellî eden hayır ve güzelliğe bir eksiklik getirmemektedir. Öte yandan böylesi olumsuzluklar, insanoğlunun kendi iradesiyle sebep olduğu hadiselerdir. Dolayısıyla kar yağışından dolayı zarar gören bir insan, genel sonuçları itibariyle pekçok hikmet ve faydaları bulunduran kar yağışını ‘zarar verici, kötü bir hadise’ olarak göremez ve görmemelidir de. Nitekim Bediüzzaman da "Halk-ı şer (kötülüğü yaratmak), şer değil; kesb-i şer (kötülüğü işlemek) şerdir" diyerek buna işaret eder.
Yaratılan her şey, bazen zahirî bir takım çirkinliklere sebep olsa bile, pek çok güzellikleri içerisinde saklar. İşte kar yağışı da, grip gibi birçok salgın hastalığın mikrobunun havada kolayca yayılmasını engellemesi itibariyle, nice güzellik ve hayırları içerisinde bulundurmaktadır.
Bediüzzaman kar yağışındaki bu hikmete şu cümleleriyle dikkat çekmişti:
“Kar’ı pek bâridâne (soğukça) ve tatsız telâkkî ederler. Halbuki, o bârid (soğuk), tatsız perdesi altında o kadar hararetli gàyeler ve öyle şeker gibi tatlı neticeler vardır ki, tarif edilmez.” (Sözler, s. 211)
İsmail Tezer